काठमाडौँको राजनीतिक माहोल यतिबेला केवल दलगत समीकरणमा मात्र सीमित छैन, बरु पहिचान, समावेशिता र प्रतिनिधित्वका सवालहरूले पनि उत्तिकै ठाउँ ओगटिरहेका छन्। यस्तै सन्दर्भमा नेपाल आदिवासी जनजाति महासंघ (नेफिन) को ११ औं राष्ट्रिय महाधिवेशनले एक नयाँ ऊर्जा र अपेक्षा बोकेको छ। यही परिवेशमा ‘खुला उपाध्यक्ष’ पदका बलिया दाबेदारका रूपमा उदाएका छन् आङपासाङ् शेर्पा। उनको नाम केवल उम्मेदवारको सूचीमा सीमित छैन, बरु एउटा सम्भावनाको प्रतीकका रूपमा हेरिएको छ।
जिरीबाट सुरु भएको यात्रा
दोलखाको जिरी-पर्यटन र हिमाली संस्कृतिको सुन्दर संगम। यही भूमिमा जन्मिएका आङपासाङ् शेर्पाले आफ्नो बाल्यकाल साधारण परिवेशमै बिताए। गाउँको परिवेश, समुदायको आपसी सम्बन्ध, र परम्परागत जीवनशैलीले उनलाई प्रारम्भदेखि नै सामाजिक संवेदनशीलता सिकायो। उनले विद्यालय तहदेखि नै नेतृत्वको संकेत देखाएका थिए। साथीभाइबीच लोकप्रिय, शिक्षकहरूको नजरमा जिम्मेवार, र समुदायमा सक्रिय-यी सबै विशेषताले उनको भविष्यको दिशा तय गरिरहेका थिए।
विद्यार्थी राजनीतिबाट सार्वजनिक जीवनमा प्रवेश
उनको औपचारिक राजनीतिक यात्रा भने विद्यार्थी आन्दोलनबाट सुरु भएको हो। विद्यार्थी संगठनमा आवद्ध हुँदै उनले केवल चुनावी प्रतिस्पर्धा मात्र गरेनन्, बरु मुद्दा आधारित आन्दोलनमा पनि अग्रसर भए। शिक्षा, समान अवसर, र समावेशी नीति जस्ता विषयमा आवाज उठाउँदै उनले आफ्नो पहिचान निर्माण गरे।
विद्यार्थी जीवनमै उनले बुझे-नेपाल जस्तो बहुजातीय र बहुसांस्कृतिक मुलुकमा पहिचानको राजनीति केवल नारा होइन, आवश्यकता हो। यही बुझाइले उनलाई आदिवासी जनजाति आन्दोलनतर्फ तानेको हो।
आदिवासी आन्दोलनमा सक्रियता
आङपासाङ् शेर्पा लामो समयदेखि आदिवासी जनजातिका हक अधिकारका लागि लड्दै आएका छन्। उनले विभिन्न चरणका आन्दोलन, छलफल, र संगठनात्मक अभियानमा सक्रिय भूमिका खेलेका छन्। उनका लागि आन्दोलन केवल विरोधको माध्यम होइन, समाधान खोज्ने प्रक्रिया हो।
उनले बारम्बार जोड दिएका छन् “पहिचान भनेको केवल नाम र भाषा होइन, त्यो सम्मान, अवसर र अधिकारसँग जोडिएको विषय हो।” यही विचारधाराले उनलाई अन्य नेताहरूभन्दा फरक बनाउँछ।
महासंघभित्रको यात्रा
नेपाल आदिवासी जनजाति महासंघमा उनको यात्रा पनि क्रमिक र सुदृढ देखिन्छ। सचिव पदमा रहँदा उनले संगठनलाई सुदृढ बनाउने, विभिन्न जातीय संस्थाहरूबीच समन्वय गर्ने, र नीति निर्माणमा सक्रिय भूमिका खेले। उनी केवल प्रशासनिक काममा सीमित भएनन्, बरु संगठनभित्र नयाँ सोच र ऊर्जा भित्र्याउने प्रयास गरे।
उनको कार्यकालमा महासंघले विभिन्न महत्वपूर्ण मुद्दाहरू उठाएको थियो-संविधान कार्यान्वयनमा समावेशिता, भाषा अधिकार, र स्थानीय तहमा प्रतिनिधित्व सुनिश्चित गर्ने जस्ता विषयहरूमा उनले स्पष्ट धारणा राखे।
उम्मेदवारीको ‘वजन’
नेपाल शेर्पा संघले उनलाई मताधिकारसहितको प्रतिनिधि बनाउँदै पदाधिकारीका लागि अघि सार्ने निर्णय गर्नु आफैंमा ठूलो संकेत हो। यसले उनको उम्मेदवारीलाई औपचारिक मात्र नभई प्रभावशाली बनाएको छ।
महाधिवेशनको बन्दसत्रमा भएका छलफलहरूबाट पनि स्पष्ट हुन्छ—उनीप्रति सकारात्मक धारणा बलियो छ। कतिपय जानकारहरू त उपाध्यक्ष पदमा उनको लगभग सहमति भइसकेको बताउँछन्। यद्यपि अन्तिम निर्णय प्रक्रियाले मात्र त्यसलाई औपचारिकता दिनेछ।
नेतृत्व शैली: सन्तुलन र समावेशिता
आङपासाङ् शेर्पाको नेतृत्व शैली सन्तुलित र समावेशी मानिन्छ। उनी न त अत्यधिक आक्रामक छन्, न त निष्क्रिय। परिस्थिति अनुसार निर्णय लिन सक्ने, संवादमार्फत समाधान खोज्ने, र सबै पक्षलाई समेट्ने उनको शैलीले उनलाई फरक बनाउँछ।
उनले बारम्बार जोड दिएका छन्- महासंघ केवल आन्दोलन गर्ने संस्था मात्र होइन, नीति निर्माणमा प्रभाव पार्ने शक्ति बन्नुपर्छ। यसका लागि संगठनभित्र एकता, स्पष्ट रणनीति, र दीर्घकालीन दृष्टिकोण आवश्यक छ।
आङपासाङ् शेर्पा आज केवल एक उम्मेदवार होइनन्- उनी आशा, सम्भावना र परिवर्तनको प्रतीक बनेका छन्। उनको नेतृत्वले यदि अपेक्षाअनुसार काम गर्न सक्यो भने महासंघको गरिमा अझ उचो उठ्नेछ भन्ने विश्वास धेरै प्रतिनिधिहरूमा देखिन्छ।
महाधिवेशनको अन्तिम परिणाम जे आए पनि, एउटा कुरा स्पष्ट छ-आङपासाङ् शेर्पाले आफ्नो उपस्थिति बलियोसँग स्थापित गरिसकेका छन्।
